ทรหดอดทน ทางสู่การบรรลุเป้าหมาย

ทุกชีวิตของทุกคน ควรต้องเริ่มจากสิ่งที่เล็กที่สุด เมื่อเกิดขึ้นมาแล้ว จำเป็นจะต้องเข้าชั้นเรียน เริ่มจากอนุบาล ประถม ม. ต้น มัธยมศึกษาตอนปลายหรือสายอาชีพ


 มหาวิทยาลัย ปฏิบัติงานที่ใฝ่ฝัน นี่เป็นแบบอย่างธรรมดาที่ทุกคนในสังคมจำเป็นต้องเดินตาม แต่ว่าคนสมัยใหม่เมื่อเท้าก้าวพ้นจากรั้วมหาวิทยาลัย มีใบปริญญาอยู่ในครอบครอง ไขว่คว้าหางานที่ใช่ที่ถูกใจ เรียกค่าจ้างรายเดือนค่อนข้างจะสูงทั้งที่ยังไม่มีประสบการณ์ ดำเนินการไปได้ครู่หนึ่งไม่เอา ไม่ทน ต้องการอินดี้ เป็นเจ้าของกิจการค้าสักอย่างถึงแม้ว่าไม่มีความรู้อะไรแน่นสักอย่าง แต่ว่าต้องการเป็นนายตนเอง
เวลาผ่านไปได้อีกสักระยะ กิจการค้าที่มีอยู่เงินเริ่มติดลบ เพราะว่านอกเหนือจากไม่มีประสบการณ์สำหรับเพื่อการบริหารทุกๆอย่างที่ตัวเป็นเจ้าของแล้ว ยังไม่ขวนขวายกล่าวโทษทราบเพิ่มอีก เมื่อแนวทางที่ปูไว้เริ่มไม่เป็นใจ ทางออกที่ง่ายแล้วก็ยอดเยี่ยม ก็คือเลิกกิจการ แล้วเดินหน้าหาสิ่งที่ใช่ถัดไป เดินทางไปเรื่อยอันไหนไม่ใช่ก็ทิ้งไม่ทน ไม่สนใจ เพราะว่าฝ่าฝืนความเป็นตัวเองมิได้ ทดลองกลับเข้าไปดำเนินงานบริษัท นายจ้างบีบคั้น บรรยากาศการทำงานไม่อำนวยต่อร่างกายจิตที่ดี งานรีบ กลับดึกดื่น ไม่ไหว ออก!
เป็นวังวนชีวิตถัดไปเรื่อยเพราะว่าเวลายังมีอีกมากมาย กว่าจะรู้สึกตัวว่า ไม่ใช่คนทรหดอดทนกับอะไรได้เลย อายุก็ขว้างเข้าไปเลขแม้กระนั้นยังหาเครื่องยึดเหนี่ยวให้ชีวิตมิได้!
ไม่ต้องคิดหาวิถีทางเยอะแยะหลายข้อปูทางที่การบรรลุเป้าหมาย ท่องเพียงแค่หนึ่งข้อให้ขึ้นใจ ความทรหดอดทน” ทดลองแน่แน่วตั้งมั่นสำหรับเพื่อการทำสิ่งหนึ่งสิ่งใด แล้วลงมือกระทำพร้อมสติ และก็สติปัญญาเพื่อรองรับปัญหา ที่สำคัญจำเป็นต้องทรหดอดทน ไม่มีผู้บรรลุความสำเร็จคนใดกันแน่ ไม่พบเจอปัญหาก่อนจะไปยืนอยู่จุดที่สูงกว่าบุคคลอื่น คิดกล้วยๆว่า ของกินทำให้ร่างกายเติบโตได้ฉันท์ใด ปัญหาก็ทำให้จิตใจและก็ปัญญาเจริญวัยได้ฉันท์นั้น ควรทรหดอดทนกับทุกปัญหาที่ผ่านเข้ามา จุดหมายปลายทางที่การบรรลุผลรออยู่ข้างหน้าสำหรับนักสู้ตัวจริง
ผู้คนจำนวนมากมักทิ้งสิ่งที่ทำกลางทางเพราะว่าท้อ แล้วก็อิดโรย ถึงแม้ว่าไม่เคยรู้เลยว่า อีกเล็กน้อยก็จะเสร็จแล้วนะ ดังตอนที่พวกเราขุดทองคำทองคำอยู่ลึกมากมาย พวกเราก็ขุดๆๆๆจากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ไม่มีวี่แววว่าจะพบ ท้ายที่สุดตกลงใจเลิกขุด ถึงแม้ว่าหากขุดอีกเพียงแค่สองครั้งก็จะพบทองคำที่หามานาน โชคร้ายความเพียรพยายามที่เริ่มมาจริงๆ
ต้องการไปอยู่บนยอดดอย ก็จะต้องเริ่มเดินจากเชิงเขา ถ้าหากนั่ง เฮลิคอปเตอร์ขึ้นไปเลย ถึงจะยืนอยู่ได้ เมื่อพบอากาศหนาวปะทะมาวูบเดียวก็บางครั้งก็อาจจะสั่นรวมทั้งหนาวสะท้านกระทั่งบางทีอาจแข็งได้ เพราะว่าไม่รู้เรื่องขั้นตอนการว่าจะอยู่ยังไงกับอากาศอย่างนี้ แม้กระนั้นหากเดินขึ้นมาตั้งแต่เชิงเขาด้วยตัวเอง จะสามารถจัดการกับอากาศหนาวนี้ได้อย่างสบายเพราะว่ากลางทางพบมาแล้วกับทุกสภาพภูมิอากาศ เมื่อถึงยอดดอย ก็เลยยืนอยู่ได้อย่างถาวร

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*